ความคิดเห็นที่ 1 ห้องตรงข้ามกับนางฟ้าของผม ตั้งแต่ที่ดินข้างคอนโดที่ผมอยู่มีนายทุนมาซื้อ ผมและชาวคอนโดด้วยกันต้องทนรำคาญกับเสียงก่อสร้างที่ดังไม่หยุด คุณเคยมั้ยที่ต้องนอนฟังเสียงก่อสร้าง มันชวนหงุดหงิดน้อยซะเมื่อไหร่ หนุ่มโสดอย่างผม อยู่คนเดียว ไม่รู้จะคุยกับใคร คุ้นเคยแต่เสียงวิทยุหรือทีวี กลับต้องมานอนฟัง เสียงดังกวนประสาทหูถึงดึกๆดื่นๆ ชาวคอนโดเดียวกับผมหลายคน ร้องเรียนไปที่โรงพักที่อยู่ห่างจากที่ก่อสร้างแค่ร้อยเมตร ผลปรากฏว่า ตำรวจเดินมาดูๆ คุยงุบงิบกับโฟร์แมน แล้วก็ไป พอตำรวจไป เสียงยิ่งดังมากขึ้น มันประชดกันนี่หว่า ตอนหลังเลยทนๆกันไป ยอมเสียค่าไฟเยอะหน่อย ปิดหน้าต่างประตูเปิดแอร์อยู่เอาละกัน ลดค่าอย่างอื่นไปเอาตังค์มาจ่ายค่าไฟ มันทำให้ผมค้นพบการประหยัดได้หลายๆอย่าง และอาจจะไปแข่งรายการแฟนพันธุ์แท้บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปได้เลย เผลอไม่นาน คอนโดใหม่เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ผมออกไปยืนดูที่ระเบียงห้องตัวเอง มองไปตรงข้าม คอนโดนี้มันติดกับตึกที่ผมอยู่จนแทบไม่ต้องตะโกนก็คุยกันได้ ห้องตรงข้ามผมนี่มีคนมาดูแทบตลอดเวลา เอ..หรือว่าเป็นห้องตัวอย่าง เอาหละ ค่อยๆสังเกตไปดีกว่า เริ่มอยากรู้อยากเห็น เปล่านะครับ ผมไม่ได้เป็นเพศอื่นๆนอกจากเพศชาย ที่มันอยากรู้คือห้องนั้นดันอยู่ตรงข้ามห้องผมเป๊ะเลยน่ะสิ แม้จะคนละตึก แต่ตึกมันใกล้กันมากจนเหมือนอยู่ในตึกเดียวกัน ผมกะระยะห่างแล้วเซ็ง ผิดกฎการก่อสร้างที่ผมเคยเรียนมาอย่างชัวร์ๆ เมื่อเริ่มสังเกตห้องตรงข้ามชักเริ่มสนุก ชีวิตเริ่มมีการเปลี่ยนจากที่วันๆกลับจากทำงานก็นอนอืดดูทีวี ดูบอล ดูทอล์คโชว์ ดูหนังไปตามเรื่อง ที่ผมทนดูไม่ค่อยได้คือละคร นี่ถ้าผมมีเมียแล้วเธอชอบดูละครแบบเสพติด ผมจะทำไงดีหว่า คงต้องตามใจมั้ง พี่ๆเพื่อนๆที่แต่งงานแล้วบอกว่าผู้หญิงนะ ยิ่งอยู่ๆกันไปยิ่งดื้อ แถมดุอีกต่างหากแต่ยังไงๆผมว่าผู้หญิงน่ะน่ารักออก ผมอยากมีแฟน แต่ผมเป็นผู้ชายที่เรียบร้อยจนผู้หญิงนึกว่าผมเป็นเกย์เอาเสียเรื่อย ผมเองไม่กล้าจีบใคร ต้องรอใครสักคนที่จะกล้ามาจีบ(มั้งครับ) ชีวิตหลังกลับจากทำงานของผมเริ่มมีสีสัน กลายเป็นชีวิตที่กระตือรือร้น คอยแอบดูคนที่มาดูห้องตรงข้าม ผมนึกเอาเองว่า คงมีคนซื้อห้องนั้นแล้ว และมาดูแลจัดการตกแต่งให้เป็นไปตามอย่างที่ตนต้องการ จากคุณ : แอร์กี่ - [ 22 พ.ย. 49 17:13:06 A:202.5.82.195 X: TicketID:090026 ]

ความคิดเห็นที่ 2 กว่าผมจะกลับจากทำงานถึงห้องก็ค่ำแล้วทุกวัน งานเลิกห้าโมง เจ้านายที่แสนขยันของผมไม่ค่อยยอมกลับบ้านเร็ว บอกว่าเบื่อเมีย อะโห เจ้านายคร้าบบบ ผมอยากมีเมียจะตาย เบื่อเมียมีด้วยหรือ ผมเคยถามนายว่าพูดเล่นหรือพูดจริง เห็นเมียนายสวยเนี้ยบเฉียบขาดออกจะแย่ นายบอกประมาณว่า เอาไว้เอ็งแต่งงานแล้วก็รู้หว่ะ เมื่อเจ้านายไม่ยอมกลับบ้านเร็ว ลูกน้องที่ดีอย่างผมมักต้องอยู่เป็นเบ๊รับใช้ เพื่ออนาคตจะได้รุ่งๆ ได้เป็นเจ้านายกะเค้ามั่ง ผมจึงไม่เคยกลับถึงห้องก่อนสองสามทุ่ม ดีหน่อยที่เข้างานสาย สิบโมง เข้างานสายนี่เจ้านายอีกแหละครับที่บอกว่า เบื่อรถติดตอนเช้าๆ แทนที่จะให้ตัวเองสายได้คนเดียว เลยสายได้ทั้งออฟฟิศดีกว่า ตรงนี้เจ้านายได้ใจลูกน้องไปเต็มๆ ก็ลูกน้องสาวๆจะติดละคร ติดทอล์คโชว์หลั งละคร ติดหนังชุดเกาหลี ญี่ปุ่นที่ไล้ท์ให้กันเป็นตั้งๆ หนุ่มๆติดดูกีฬา พากันนอนดึกนอนดื่น เลยตื่นกันสายหน่อยได้ ไม่ต้องมานั่งหลับสัปหงกเคารพโต๊ะทำงาน ทำให้ชาวออฟฟิศอื่นๆในตึกเดียวกันกับเราอิจฉาพวกเราเป็นอย่างยิ่ง พอกลับถึงห้อง ผมจะทำสิ่งเดิมๆ คือเปิดตู้เย็น ดื่มน้ำ นั่งรถตู้เช้าเย็นนี่เหนื่อยเหมือนกัน ผมไม่มีรถ แค่ผ่อนคอนโดนี่ก็แทบหมดตัวแล้ว ดีนะที่แม่ผมแอบเอาเงินเข้าบัญชีให้ผมบ่อยๆ คอนโดนี่แม่ก็ดาวน์ให้ พ่อผมไม่ว่าอะไร แม่ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ พ่อแม่ผมอยู่อยุธยา ผมเองโตมาที่นั่น เห็นโบราณสถานทุกวันจนชิน ไม่ค่อยได้สนใจว่าศิลปะเหล่านั้นมีค่าขนาดไหน ตามประสาคนยุคดิจิตอล ยุคเทคโยโลยีไร้พรมแดน มือถือเล็กๆ เครื่องเดียวทำได้สารพัด ผมเลยต้องอยู่คนเดียว นานๆแม่จะแอบมาดูผมบ้าง มาเมื่อไหร่จะบ่นเมื่อนั้น ปากบ่น มือทำ แม่จะทำกับข้าวไว้ให้จนเต็มตู้เย็นใบเบ้อเริ่มของผม(ที่แม่ซื้อให้) ทำให้ผมเมินจากมาม่าไปได้ทีละหลายๆวัน แม่ซักผ้า รีดผ้า กวาดถูห้อง ล้างห้องน้ำ จนสะอาดเอี่ยมแล้วกลับอยุธยา อย่านะครับ อย่าเพิ่งคิดว่าทำไมผมไม่ช่วยแม่ ....มันเป็นความสุขของแม่ครับ แม่ชอบนักละที่ผมทำตัวเหมือนตอนเป็นเด็ก ผมรู้ธรรมชาติชอบดูแลใครต่อใครของแม่ ผมเลยได้แต่นั่งมองแม่ทำงานบ้านไปพร้อมสีหน้าชื่นชมที่มาจากหัวใจผม เมื่อดื่มน้ำแล้ว ผมจะเมียงมองไปที่ระเบียงห้อง เป็นแค่ระเบียงเล็กๆ วางราวตากผ้าแบบซื้อมาประกอบเองอันเล็ก กับเก้าอี้กลมๆอีกสองตัวได้แค่นั้น อ้อ มีกระถางสับปะรดสีอีกสองกระถางที่ผมเห็นแล้วชอบเลยซื้อมาจากสวนจตุจักร ผมรดน้ำมั่งไม่รดน้ำมั่ง ต้นไม้สองต้นนั้นยังงดงามดีพอใช้ ห้องตรงข้ามผมเป็นห้องใหญ่มากทีเดียว กะด้วยสายตาสถาปนิกอย่างผม น่าจะประมาณสามร้อยตารางเมตร เป็นห้องเดียวของชั้นนั้น ชั้นอื่นๆมีสองสามห้อง ขนาดแตกต่างกันไป ด้านที่ติดกับผมเป็นกระจกยาวตลอด มีประตูสามประตู ผมแปลกใจอยู่เหมือนกันที่ทำไมเจ้าของจึงใช้กระจกใสปานนั้น ไม่กันแสง ไม่ทึบ หรือเป็นเคล็ดอะไรที่เกี่ยวข้องกับฮวงจุ้ย เรื่องฮวงจุ้ยนี่ต้องถามเจ้านายผม แกบ้าฮวงจุ้ยมาก แต่มันสอดคล้องกับการทำงานออกแบบดี เพราะลูกค้าบ้าฮวงจุ้ยก็มีเยอะมากๆเหมือนกัน จากคุณ : แอร์กี่ - [ 22 พ.ย. 49 17:14:07 A:202.5.82.195 X: TicketID:090026 ]

ความคิดเห็นที่ 3 มองเข้าไปเห็นห้องใหญ่โล่ง ไม่กั้นเป็นห้องเล็กห้องน้อยแบบคอนโดทั่วไป ผมเริ่มแอบมองตั้งแต่มีคนเข้ามาเดินไปเดินมา บางทีหยุดคุยกัน ชี้นู่นชี้นี่ ไม่กี่วันต่อมา ห้องนั้นได้รับการจัดอย่างสวยเป็นห้องประชุมใหญ่ มีโต๊ะยาวมากกกกขนาดหัวโต๊ะกับปลายโต๊ะต้องตะโกนพูดกัน โต๊ะยาวขนาดนี้ผมไม่เคยเห็นของจริงมาก่อน พยายามนับเก้าอี้ก็ตาลายก่อนนับหมด เก้าอี้แต่ละตัว ไม่เหมือนกันเลยสักตัว มีทั้งเก้าอี้บุนวมหลากลาย เก้าอี้ไฮโดรลิกแบบใช้กับโต๊ะทำงานผู้บริหาร เก้าอี้ตัวเล็ก แต่สูงเหมือนมีไว้สำหรับเด็ก เก้าอี้แบบหมุนได้รอบทิศ เก้าอี้แบบม้านั่งไม่มีพนัก เก้าอี้ที่เป็นเบาะกลมๆกับเบาะสี่เหลี่ยม เก้าอี้ที่ผูกโบว์ไว้สวยงาม เก้าอี้ลานตาหลากขนาดนับไม่หมดนั้นยังตั้งอยู่รอบๆห้องอีก มีเคาน์เตอร์สูงพร้อมเก้าอี้(อีกแล้ว) ขายาวมีพนักไว้นั่งหน้าเคาน์เตอร์ แต่ละตัวต่างกันอีก มองไปมองมา เก้าอี้แต่ละตัวนั้นไม่มีฝาแฝดของมันอยู่ด้วยเลย ห้องประชุมนั้นดูสวยแบบแปลกๆ เพอร์สเพ็คทีฟ (perspective) ไม่ตรงตามที่ผมเรียนมา แต่นั่นแหละ ผมเป็นสถาปนิกออกแบบบ้าน ออกแบบอาคาร ออกแบบสนามบิน ไม่ใช่อินทีเรียร์ดีไซน์ เลยไม่ค่อยมั่นใจกับการตกแต่งภายในที่เห็นว่ามันแบบไหนกันแน่ แต่ที่รู้คือ เจ๋งดี ดูเป็นห้องประชุมแบบกันเอง อยากนั่งเก้าอี้แบบไหนก็เลือกนั่ง น่าจะให้ความรู้สึกเหมือนมาสังสรรค์ ไม่ใช่มาประชุม ผมสงสัยอีก ว่าทำไมใครจะมาทำห้องประชุมไว้ในคอนโดที่อยู่อาศัย มันน่าจะเป็นห้องประชุมที่อยู่ในตึกออฟฟิศมากกว่า เอาหละ แอบดูไปเรื่อยๆดีกว่า ผมอาจจะได้เจออะไรดีๆ แว่บไปนึกถึงเรื่องนักสืบต่างๆขึ้นมา เออหว่า ผมอาจจะพบเจอเรื่องราวแอบซ่อนของชมรมหรือสมาคมไหนสักแห่ง อืมมม ดูดีมากๆที่ผมจะได้กำความลับของใครสักคน ตอนผมหกเจ็ดขวบ เวลาใครถามว่า โตขึ้นอยากเป็นอะไร ผมตอบไปว่า อยากเป็นนักสืบ ผู้ใหญ่ที่ได้ฟังมักจะหัวเราะ แม่เล่าขำขำว่าตอนที่ผมอยู่โรงเรียนประถมในจังหวัด มีงานวันเด็ก ให้เด็กๆแต่งกายในคอนเซ็ปท์ “โตขึ้นอยากเป็นอะไร” ผมรีบตื๊อแม่ให้หาชุดนักสืบให้ผม แม่ที่แสนดีของผมรีบไปจ้างป้าแวว ช่างตัดเสื้อข้างบ้านให้ตัดชุดเชิ้ร์ตดำ กางเกงดำ อย่างเร่งด่วนให้ผม แม่หาแว่นดำเข้ากับหมวกแก๊ปให้ผมอีก พิธีกร(เป็นครูที่โรงเรียนที่เลียนแบบดาราได้เก่ง) ถามผมว่า แต่งตัวชุดอะไร พอผมบอกว่า ชุดนักสืบ เสียงฮาก็ดังลั่น ทำเอาผมเสียเซ้ลฟ์ไปเลย เด็กคนอื่นๆ แต่งชุดคุณหมอ ชุดนางพยาบาล ชุดแอร์ ชุดตำรวจ ชุดทหาร ชุดหนุ่มสาวออฟฟิศแต่ผมเป็นคนเดียวที่แต่งชุดนักสืบ ผมไม่ได้รางวัลอะไรเลย นอกจากลูกอมปลอบใจเด็กสองสามเม็ด ทำไมเหรอครับ คนเรานี่อยากเป็นอะไรที่แปลกแยกแตกต่าง กลับโดนโห่ซะนี่ ตอนนั้นผมนึกเบื่อผู้ใหญ่ขึ้นมาน่าดู จากคุณ : แอร์กี่ - [ 22 พ.ย. 49 17:15:04 A:202.5.82.195 X: TicketID:090026 ]

ความคิดเห็นที่ 4 ความอยากเป็นนักสืบเลยซ่อนอยู่ลึกๆในใจผม ยิ่งมีอะไรแปลกๆมาให้สงสัยแบบนี้ เป็นคนอื่นอาจจะไม่ติดใจอะไร แต่ผมนี่แหละ ต้องค้นหาความจริงให้ได้ว่าห้องนั้นมันห้องอะไรกันแน่ มองไปอีก เออแน่ะ มีคนอยู่ในห้องด้วย เข้ามาตอนไหนไม่ได้สังเกตเพราะมัวนึกถึงเรื่องตัวเองเป็นนักสืบ เห็นในระยะไม่ใกล้ไม่ไกลเป็นหญิงสองชายสอง ทั้งสี่คนหน้าตาดี แต่ระยะการมองอาจทำให้เข้าใจผิดไปได้ บางคนมองไกลนิดนึงหน้าตาดีมาก พอเข้าใกล้หน่อย หน้าตาดี พอระยะประชิด พอใช้ได้...หากหน้าจะไม่ปรุด้วยแผลเป็นจากรอยสิว สี่คนนั้น ..เดาอายุยากอีก มองดูน่าจะอายุไม่มากสักคน เพราะรูปร่างดี สูงเพรียวกันทุกคน ทั้งหมดสวมเสื้อสีเหลืองเหมือนกันหมด ทำให้มองแล้วดูสว่างเหมือนมีแสงเรื่อเรืองออกมาจากร่างกายแต่ละคน ทั้งสี่เดินไปมุมนั้นมุมนี้ คุยกันบ้าง จัดเก้าอี้สลับไปมาบ้าง ดูลักษณะไม่เหมือนคู่รัก เหมือนเพื่อนร่วมงานกันมากกว่า ทั้งสี่คนไม่มีใครมองมาทางผมเลย ทำให้ผมสังเกตเห็นชัดขึ้นว่า ทั้งสี่คนที่ผมเห็นนั้นกำลังมาจัดห้องเพื่อทำการอะไรสักอย่าง พอดีกับที่หญิงสาวคนหนึ่งในสองคนนั้นหันหน้ามาทางระเบียงห้องผม ระยะขนาดนั้น เธอน่าจะเห็นผมชัดเจน เพราะไฟที่ในห้องผมออกจะสว่าง แต่เธอกลับทำท่าเหมือนไม่เห็นอะไรเลย แล้วไม่หันกลับมามองผมอีก จนทั้งสี่พากันออกจากห้องไป และ...ปิดไฟ ห้องตรงข้ามเลยมืดสนิท ผมหันกลับเข้าห้อง วันนี้มีแบบต้องทำให้เสร็จ นัดลูกค้าพรุ่งนี้เช้า ที่จริงมันเสร็จแล้ว ด้วยฝีมือลูกน้อง แต่ผมมันพวกเพอร์เฟ็คชั่นนิสม์ ต้องตรวจงานให้ละเอียดด้วยตัวเองอีกที ตรวจทีไรเจอต้องแก้ทีนั้น แล้วต้องแก้เองเสียด้วย บางครั้งผมต้องอยู่จนเช้า อดหลับอดนอนแก้แบบ เพื่อจะได้ไม่เสียชื่อบริษัท (และตัวเอง) ผมนั่งแก้แบบอยู่นาน จนเมื่อยเลยลุกขึ้นมา ชักหิว มาม่าสักห่อดีกว่าค่อยเข้านอน ตีสามกว่าแล้ว ผมมองไปที่หเองตรงข้ามอย่างไม่ได้ตั้งใจ ไฟเปิดสว่างอีกแล้วที่ห้องนั้น ผมลืมไปเลยว่าจะไปชงมาม่า ออกไปที่ระเบียงแทน ภาพที่เห็น ...ทำเอาผมรู้สึกตื่นตาตื่นใจ หายหิว หายง่วง ห้องนั้นเต็มไปด้วยผู้คนหน้าตาท่าทางแปลกๆ ที่ว่าแปลกคือการแต่งกาย ดูหลากหลายไปหมด บางคนสวมชุดเหมือนพระมหากษัตริย์ไทยสมัยอยุธยา แววาวแพรวพราวราวจะไปเล่นลิเก บางคนสวมแค่เสื้อยืด กางเกงยีนส์ธรรมดา บางคนสวมเชิ้ร์ตแขนยาวผูกไทเหมือนหนุ่มออฟฟิศ บางคนสวมสูท บางคนสวมเสื้อตัวยาวสีขาว กับกางเกงขาบานพริ้วสีขาว ข้างฝ่ายหญิงก็ไม่ย่อย แต่งกันสวยๆ ทั้งนั้น บางคนเหมือนคลีโอพัตรานางพญาอิยิปต์โบราณ บางคนเหมือนพระนางมารีอังตัวเน็ตต์ บางคนสวมชุดไทยแบบแม่พลอยในสี่แผ่นดิน บางคนสมัยใหม่สวมเสื้อลูกไม้สายเดี่ยวตัวยาวกับกางเกงขาลีบแค่เข่า แถมรองเท้าส้นสูงปรี๊ด ซึ่งพอมองไปมองมาแล้วเธอคือคนเดียวกับที่ผมว่าเธอเห็นผมแต่ทำเป็นไม่เห็นเมื่อตอนหัวค่ำนั่นเอง ไฟในห้องตรงข้ามนั้นสว่างจนผมเห็นภาพข้างหน้าชัดเจนยิ่ง จากคุณ : แอร์กี่ - [ 22 พ.ย. 49 17:16:14 A:202.5.82.195 X: TicketID:090026 ]

ความคิดเห็นที่ 5 ขณะที่ผมกำลังลานตากับผู้คนและเครื่องแต่งกายของแต่ละคนนั้น ชายหนุ่มหนึ่งในนั้นหันมาสบตาผมพอดี เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาท่าทางดีมาก ผมเองเป็นผู้ชายทั้งแท่งยังอดคิดไม่ได้ว่า ...หมอนี่มันหล่อแฮะ ชายหนุ่มคนนั้นสวมสูทสีเข้ม รูปร่างสูงเพรียว ผมดำยาวแสกกลางถูกรวบไว้ด้านหลัง มองดูเป็นหนุ่มศิลปิน ปนหนุ่มนักธุรกิจ แต่...ในมือข้างขวาของชายหนุ่มคนนั้นถืออะไรบางอย่างเป็นเส้นกลมๆยาวๆโค้งๆสีนวลอ่อน มองไปมองมา โอย นี่เขาถืองูไว้อย่างนั้นเลยหรือ อื้อหือ...นายกล้ามากกก (มีต่อเร็วๆนี้ค่ะ) จากคุณ : แอร์กี่ - [ 22 พ.ย. 49 17:17:36 A:202.5.82.195 X: TicketID:090026 ]

ความคิดเห็นที่ 6 ^ ^ ลืมเปลี่ยนสีค่ะ แล้วพบกันใหม่เนอะคะ จากคุณ : แอร์กี่ - [ 22 พ.ย. 49 17:19:40 A:202.5.82.195 X: TicketID:090026 ]

ความคิดเห็นที่ 7 กี๊ดดดดดดด เรื่องใหม่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาต่อไวๆนะคะ จากคุณ : แฟนพันธุ์แท้พี่แอร์กี่ (Sesshoumaru) - [ 22 พ.ย. 49 17:23:18 ]

ความคิดเห็นที่ 8 แหะๆ อ่านแล้วค่ะ น่าสนุก น่าติดตามดีค่ะ ว่าแต่ว่า มีผีรึเปล่าคะเรื่องนี้อ่ะค่ะ แล้วทำไมมันสั้นจังคะ ยังไม่สะใจ สมความคิดถึงเลยค่ะ รออ่านตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อค่ะ แก้ไขเมื่อ 22 พ.ย. 49 17:32:22 จากคุณ : nonono - [ 22 พ.ย. 49 17:25:54 ]

ความคิดเห็นที่ 9 สวัสดีค่ะพี่แอร์ ทักทายก่อนอ่านค่ะ เห็นชื่อปุ๊บรีบเข้ามาปั๊บ จากคุณ : นี่เรารักกันนี่นา - [ 22 พ.ย. 49 17:30:24 A:192.168.182.122 X:58.9.139.23 TicketID:124679 ]

ความคิดเห็นที่ 10 ชาวแอร์กี่แฟนคลับอย่าลืม http://www.airkyfanclub.com/ นะครับ โปรโมทซะงั้น อิอิ บรืนๆๆ~ แก้ไขเมื่อ 22 พ.ย. 49 18:00:40 จากคุณ : Jinx D Wednesday - [ 22 พ.ย. 49 17:56:47 ]

ความคิดเห็นที่ 11 หวัดดีค่ะพี่แอร์กี่ สบายดีนะค่ะ จากคุณ : Tum-Ao - [ 22 พ.ย. 49 17:59:35 ]

ความคิดเห็นที่ 12 ดูแปลกๆดีนะครับเรื่องนี้ รออ่านครับ จากคุณ : mr.pandaba - [ 22 พ.ย. 49 18:18:55 ]

ความคิดเห็นที่ 13 ขอเข้ามาอ่านด้วยคนค่ะ จากคุณ : z2you - [ 22 พ.ย. 49 18:19:04 ]

ความคิดเห็นที่ 14 ตามเป็นกำลังใจ  ให้คนเขียนครับ ชื่อ แอร์กี่ รับประกันคุณภาพ อยู่แล้ว จากคุณ : หลังคาดำแดง - [ 22 พ.ย. 49 18:59:01 ]

ความคิดเห็นที่ 15 เข้ามากรี๊ดกร๊าดครับ ตามมาเป็นกำลังใจเหมือนเดิมครับ จากคุณ : ไอ้แสน - [ 22 พ.ย. 49 19:14:00 ]

ความคิดเห็นที่ 16 ตามมาอ่านด้วยค่ะ รอ....รอ....ตอนต่อนะคะ จากคุณ : ต๊อกโต - [ 22 พ.ย. 49 19:29:43 ]

ความคิดเห็นที่ 17 น่าสนุกอีกแล้ว ขอบคุณค่ะ จากคุณ : ป้าเอม - [ 22 พ.ย. 49 19:36:36 ]

ความคิดเห็นที่ 18 ขอบคุณคับ จากคุณ : warpboyza (warpboyza) - [ 22 พ.ย. 49 20:02:19 ]

ความคิดเห็นที่ 19 @_@"... - - >....มาลงชื่ออ่าน   - - >...มาแนวอิทธิปาฏิหารเหรออฮะ..- - จากคุณ : ZinG BoY wOrLD - [ 22 พ.ย. 49 20:02:48 ]

ความคิดเห็นที่ 20 ตามมาลงชื่อด้วยค่ะ... ขอบคุณค่ะ...รักพี่แอร์ที่สู๊ดดดดดดดดดดดด จากคุณ : whitelady - [ 22 พ.ย. 49 20:10:29 ]

ความคิดเห็นที่ 21 พี่แอร์กี่ขา...า.า ทำหนูติดอีกแล้ว... จากคุณ : ไม่สวยแอบโง่ - [ 22 พ.ย. 49 20:22:05 ]

ความคิดเห็นที่ 22 ลงชื่อไว้ก่อนนะพี่แอร์กี่ ยังมะมีเวลาอ่านค่า จากคุณ : *..Dora_Mashi..* - [ 22 พ.ย. 49 20:27:02 ]

ความคิดเห็นที่ 23 ตามมาอ่านที่มี คุณ หลังคาดำแดง  ส่งข่าวให้ ขอบคุณค่ะ หวัดดีคุณแอร์กี่ค่ะ อ่านไปก็ลุ้นว่าคนที่อยู่ห้องตรงข้ามเขาทำอะไรกันอยู่ถึงมีคนมากันแยะ  สนุกดีค่ะ จากคุณ : รักน้อยนิด - [ 22 พ.ย. 49 20:27:28 ]

ความคิดเห็นที่ 24 สนุกมากค่ะ ^^ แวะมาอ่านแล้วก็ให้กำลังใจพี่แอร์กี่ค่ะ ขอบคุณที่เขียนเรื่องสนุก ๆ มาให้อ่านกันนะคะ แล้วก็ขอบคุณคุณหลังคาดำแดงด้วยค่ะ จากคุณ : oldword - [ 22 พ.ย. 49 20:56:16 ]

ความคิดเห็นที่ 25 ตามมาอ่านคับ  เป็นกำลังใจให้คับ จากคุณ : Nutt the Moche' - [ 22 พ.ย. 49 21:02:55 ]

ความคิดเห็นที่ 26 ตามมากรี๊ดดด ติดงอมแงมแน่ๆๆเลยอ่ะ จากคุณ : Puppy_dog - [ 22 พ.ย. 49 21:21:28 ]

ความคิดเห็นที่ 27 เรื่องน่าติดตามมากๆๆๆเลยค่ะ มาต่อเร็วๆๆนะคะ จากคุณ : Rinojung - [ 22 พ.ย. 49 21:34:42 ]

ความคิดเห็นที่ 28 เข้ามาติดตามกันอีกแล้วครับ ขอบคุณคุณหลังคาแดงที่แจ้งข่าว และขอบคุณพี่แอร์กี่นะครับ ที่นำเสนอเรื่องดีๆอีกแล้วครับท่าน จากคุณ : indeeth - [ 22 พ.ย. 49 21:45:46 ]

ความคิดเห็นที่ 29 ซาหวัดดีคร๊าบบบ พี่แอร์กี่ ไม่เห็นซะนานเรยนะคับ คราวนี้เรื่องใหม่ ขอติดไว้ก่อนนะครับ เด๋วจะมาอ่านน่ะ จากคุณ : ~o Fly'in to the Moon o~ - [ 22 พ.ย. 49 22:07:43 ]

ความคิดเห็นที่ 30 กรี๊ดสลบ..... คุณแอร์กี่นี่แจ้งเกิดเป็นนักเขียนสบายมาก เขียนได้หลายแนวดีค่ะ น่าจะลองเป็นเรื่องยาว ลงนิตยสารไปเลย คุณแต่งได้สนุกกว่านักเขียนมากมายหลายคนในนิตยสารชั้นนำหลายเล่ม....ลองดูสิคะ ขอเดาเอาแล้วกันว่าพระเอกต้องอยู่คอนโดตรงสถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์แน่เลย แล้วมีคอนโดด้านหลังของแสนสิริมาสร้างใหม่ มีโรงพักยานนาวาอยู่แถวนั้น อิอิ..แซวเล่นน่ะค่ะ รู้ว่าเป็นเรื่องแต่ง อย่างไรก็ตามคิดถึงคุณรินจัง อยากอ่านเรื่องต่อไปของคุณแอร์กี่เป็นเรื่อง ชีวิตรันทดกว่า..เรื่องจริงผ่านคอมพ์ตอน 2 เป็นเรื่องที่รันทดกว่าชีวิตคุณริน เพราะเป็นเรื่องคุณหนิงตอนอยู่กับเชอร์รี่........... น่านะ คุณแอร์กี่ อัพเดทเร็วๆนะคะ จากคุณ : คนที่รออ่านทุกวัน - [ 22 พ.ย. 49 22:09:52 A:58.9.193.242 X: TicketID:070910 ]

ความคิดเห็นที่ 31 แค่เกริ่นๆ ผมว่าต่อไปผมต้องกลับมาเฝ้าคลับนอกเรื่องอีกแล้วครับ คุณพี่แอร์สบายดี? จากคุณ : SP - [ 22 พ.ย. 49 23:40:03 A:58.9.1.187 X: TicketID:104795 ]

ความคิดเห็นที่ 32 สวัสดีค่ะ ลงชื่อเข้ามาอ่านด้วยคนค่ะ จากคุณ : sasinee - [ 23 พ.ย. 49 00:03:38 ]

ความคิดเห็นที่ 33 ลงชื่อค่ะ เด๋วพรุ่งนี้มาอ่าน คิคิ จากคุณ : ฮันจิอึน - [ 23 พ.ย. 49 00:20:52 ]

ความคิดเห็นที่ 34 ... เข้ามาดู จากคุณ : ปีศาจตัวอ้วนหมายเลข 17~ - [ 23 พ.ย. 49 00:48:37 ]

ความคิดเห็นที่ 35 มาลงชื่อแปะไว้ก่อนค่ะ จากคุณ : ป้าปูเป้ - [ 23 พ.ย. 49 03:11:07 ]

ความคิดเห็นที่ 36 ชอบการเขียนของพี่แอร์มากๆๆๆค่ะ สำนวนดี พล๊อตเรื่องน่าติดตามอีกต่างหาก รวมเล่มเถอะค่ะพี่ จากคุณ : pimm's - [ 23 พ.ย. 49 04:14:15 ]

ความคิดเห็นที่ 37 ลงชื่อร่วมอ่านครับ ^^ จากคุณ : [-KUNG-] - [ 23 พ.ย. 49 06:54:46 ]

ความคิดเห็นที่ 38 มารออ่านค่ะ จากคุณ : เลี้ยงแมวให้เป็นหมู - [ 23 พ.ย. 49 08:23:15 ]

ความคิดเห็นที่ 39 ตามมาลงชื่ออ่านด้วยคนค่ะ พี่แอร์คนสวย จากคุณ : เซเซ่ - [ 23 พ.ย. 49 09:07:57 A:202.151.4.107 X: TicketID:131438 ]

ความคิดเห็นที่ 40 เป็นนักเขียนแล้ว คิดจะพิมพ์เป็นหนังสือขายมั้ยค่ะ คิดว่าคงมีคนชอบเยอะแน่ๆ เลย เป็นกำลังใจให้ทำตามฝันนะค่ะ จากคุณ : นิ (vember) - [ 23 พ.ย. 49 09:36:54 ]

ความคิดเห็นที่ 41 มาเร็วๆ นะคะ จะรอติดตามผลงาน จากคุณ : Sinatra - [ 23 พ.ย. 49 09:41:39 ]

ความคิดเห็นที่ 42 มาติดตามผลงานค่ะ ตอนแรกก็ติดหนึบซะแล้วค่ะ จากคุณ : ขอทำตาโตหนึ่งที (becutie) - [ 23 พ.ย. 49 09:54:38 ]

ความคิดเห็นที่ 43 ลงชื่อไว้ก่อน พรุ่งนี้มาอ่านค่ะ วันนี้ม่ายว่างจริงๆ   ... ... จากคุณ : ~ ShiriN ~ - [ 23 พ.ย. 49 10:16:23 ]

ความคิดเห็นที่ 44 ตามมาจากเวบแฟนคลับค่า  เอใจช่วยนะคะพี่แอร์กี่คนสวย ^__^ จากคุณ : zuina - [ 23 พ.ย. 49 10:41:48 ]

ความคิดเห็นที่ 45 ตามมาอ่านแล้วค่ะ จะติดตามต่อค่ะ จากคุณ : มนเกรซ - [ 23 พ.ย. 49 10:56:06 ]

ความคิดเห็นที่ 46 ติดตาม ตามติด จากคุณ : geed - [ 23 พ.ย. 49 10:56:29 A:125.24.148.72 X: TicketID:128025 ]

ความคิดเห็นที่ 47 รอ คอย เธอ มา แสน นาน ..... ตาม มา ติด ๆ ค่ะ จากคุณ : JJ - [ 23 พ.ย. 49 11:01:03 A:192.19.197.203 X: TicketID:132425 ]

ความคิดเห็นที่ 48 สวัสดีค่ะพี่แอร์กี่ เรื่องนี้ก็น่าติดตามเหมือนเดิมนะคะ พออ่านแล้วคิดเหมือนคุณ ค.ห. ที่ 30 เลยค่ะว่าพระเอกน่าจะอยู่ที่คอนโดสาธรเฮ้าส์ตรงสถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์ ส่วนคอนโดที่สร้างใหม่คือคอนโดของแสนสิริ เรายังเคยไปแอบยืนมองเค้าตกแต่งตอนโดใหม่ มีคนเดินเข้าออกเยอะแยะ อารมณ์เดียวกับพระเอกในเรื่องเลยค่ะ ^^ จากคุณ : My Rainbow - [ 23 พ.ย. 49 11:27:07 ]

ความคิดเห็นที่ 49 มาปูเสื่อต่อ อิอิ จากคุณ : รอยร้าวไม่เคยจาง - [ 23 พ.ย. 49 11:32:30 ]

ความคิดเห็นที่ 50 มาตามอ่าน ชอบค่ะ จากคุณ : อาชิโกะ - [ 23 พ.ย. 49 11:46:46 ]

ความคิดเห็นที่ 51 เข้ามาจองก่อน เดี๋ยวจะแว๊บบบ เข้ามาอ่านค่า... จากคุณ : ขำขำ - [ 23 พ.ย. 49 12:05:16 ]

ความคิดเห็นที่ 52 เห็นชื่อแล้วต้องแวะมาอ่าน รีบๆ มาต่อนะคะ จะปูเสื่อรอ.. จากคุณ : Clever Katz - [ 23 พ.ย. 49 12:06:46 ]

ความคิดเห็นที่ 53 ท่าทางเป็นเรื่องน่ารักๆ น่ะเนี่ย  ชอบค่ะ ชอบๆๆๆ เอาตอนใหม่มาลงเร็วๆ น่ะค่ะ   จะมารออ่านทู๊กกกกกก..วันเลย จากคุณ : pinkky_crab - [ 23 พ.ย. 49 12:42:58 ]

ความคิดเห็นที่ 54 สนุกค่ะ พี่แอร์กี่เขียนสนุกมากเลย เขียนให้ความรู้สึก นึกว่าพี่แอร์เป็นผู้ชายเลยนะเนี๊ยะ 555 จะติดตามต่อไป มาต่อเร็ส ๆนะค่ะ จากคุณ : คุณหมีกระต่าย - [ 23 พ.ย. 49 12:47:28 ]

ความคิดเห็นที่ 55 มาลงชื่อด้วยคน ดีใจจังมีเรื่องใหม่มาให้อ่าน จะรอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ และขอเป็นกำลังใจให้คะ จากคุณ : ADD Jazz - [ 23 พ.ย. 49 14:14:06 ]

ความคิดเห็นที่ 56 ลงชื่อครับสนุกดีครับ มาต่อเร็วๆนะครับ จากคุณ : Aon_loe - [ 23 พ.ย. 49 14:23:52 ]

ความคิดเห็นที่ 57 ไปอ่านมาจากห้อง  "แฟนคลับ" แล้วค่ะ  น่าติดตาม ๆ มาต่อเร็ว ๆ  นะค่ะ จากคุณ : คุณหนูเยจิน (คุณหนูเยจิน) - [ 23 พ.ย. 49 15:11:23 ]

ความคิดเห็นที่ 58 จำได้ว่าพี่แอร์เคยบอกว่า การเป็นนักเขียนเป็ฯความฝันของพี่ .... กะลังจะไล่ตามความฝันแล้วใช่มะคะ... เป็นกะลังใจให้ค่า จากคุณ : ถั่วทอดกรอบ - [ 23 พ.ย. 49 15:58:47 ]